Sound City – Real to Reel

on

_DSC0035

Album, który powstał na potrzebę filmu stworzonego przez Dave’a Grohla. Gdy Dave dowiedział się, że Sound City – legendarne studio nagrań zostanie zlikwidowane musiał nakręcić film o tym miejscu. Co wyznacza tę legendarność tego miejsca? Wystarczy, że wymienię kilku artystów: Tom Petty, Neil Young, Nirvana, Queens of the Stone Age, Slayer, Tool, Slipknot, Kyuss, Dio, REO Speedwagon, Rancid, Elton John, Johnny Cash, Fleetwood Mac, Rage Against the Machine, Arctic Monkeys, Kings of Leon, Metallica, Red Hot Chili Peppers, A Perfect Circle, Nine Inch Nails, a ta lista jest baaaaaaardzo długa. Wiele albumów jest lub będzie na mojej półce. Wiele też już zdążyłem gdzieś sobie opisać, wiele jeszcze będzie. Powinienem gdzieś zrobić sobie listę moich płyt z Sound City Studios.

Oprócz filmu powstała też muzyka stworzona między innymi przez muzyków, którzy nagrywali w tamtym miejscu. No i właśnie stąd jest ten album.

_DSC0007

Wszystko to nowiusieńkie utwory, które powstały również na wyjątkowym sprzęcie. Dave ma teraz swoje studio 606, gdzie nagrywa na legendarnej konsoli neve – tej samej, która jest „głównym bohaterem” wcześniej wspomnianego filmu.

Warto obejrzeć jak powstawały utwory z tej płyty  – kilka z nich można obejrzeć na samym filmie, albo w dodatkach na DVD. Pewnie bez tej samej otoczki te utwory nie byłyby tak udane. Patrząc jak powstawały ma się to uczucie bliskości i po prostu traktuje je się inaczej.

Zaczynając więc od końca płyty – Mantrę (wtedy jeszcze bez wokalu)zobaczyłem na youtube – wtedy jeszcze bez wokalu i już miała w sobie to coś, tę magię, która powstaje gdy trzech genialnych artystów spotyka się razem – to musiało się udać, bo to przecież Trent Reznor, Dave Grohl, Josh Homme. Widać, słychać, że jesto między nimi chemia, moim zdaniem powinni nagrać coś razem. Ten film potrafi wciągnąć i uzależnić. Na albumie śpiewa jeszcze Dave i Trent – ja łykam obydwie wersje. Mam słabość do takich utworów.

Kolejny numer, który od razu mi się wkręcił to Your Wife is Calling – prześmieszny tekst i niesamowita energia. Na Wokalu Lee Ving z legendarnego Fear, Dave na gitarze, Taylor Hawkins na perkusji i Alain Johannes – cudowne połączenie – jak usłyszałem to po raz pierwszy to mi się to skojarzyło z Killing Joke. Utwór idealny na dzwonek w telefonie gdy dzwoni żona – to oczywista oczywistość. Do tego polecam mega pozytywny film z powstawania.

_DSC0013

„Ten koleś ze Slipknota jest całkiem uprzejmy” jak to mówi Dave w filmiku przy 6:50– Uwielbiam numer From Can to Can’t – Corey Taylor brzmi tu przecudownie. Tak czysto i przejmująco – do tego przedziwne dźwięki z gitary Ricka Nielsena (Cheap Trick). Jednak to Corey wygrywa ten numer – czuć te emocje.

Dave Grohl, Krist Novoselic i niestety nie ma już tego trzeciego. To przecież właśnie w studio Sound City i na tym sprzęcie nagrali Nevermind. Dave i Krist spotkali się, dobrali sobie Pata Smeara (też go kojarzę) by nagrać coś znowu razem, trzeba było znaleźć wokalistę – no to padło na niejakiego Paula McCartneya. Cut me some slack jest przepiękny – czysty rock’nroll. Jak dla mnie zaskakująco ciężki jak na Bitelsa. Na oficjalnym filmie widać, że mieli dużo radości przy tworzeniu tego numeru – ot legendy nagrały sobie jedną piosenkę. Aha, potem jeszcze dostali za nią GRAMMY.

Album otwiera Heaven and All, a na wokalu jest Robert Levon Been – będę szczery nie znałem go z imienia i nazwiska, ale od razu wiadomo, że to „ten gość z BRMC”. Sam znam i bardzo lubię dwa albumy BRMC i ten numer mógłby spokojnie się znaleźć w kolekcji tego zespołu.

Time Slowing Down – tu gościnnie pojawiają się Brad Wilk i Tim Commerford – czyli sekcja rytmiczna RATM – na wokalu Chris Goss czyli producent albumów m.in. QOTSA czy Kyussa. Ten numer zyskał u mnie dopiero po obejrzeniu filmiku z powstawania. Zwłaszcza po tym gdy Tim pokazuje jakie to wymyślił sobie przejście, a Dave jest pod ogromnym wrażeniem.

Stevie Nicks to jedyna kobieta na tym albumie. Dla tego studia jest też wyjątkową osobą bo to ona ze składem Buckingham Nicks była jedną z tych pierwszych gwiazd w tym studio. Potem przybyła z jeszcze większym składem znanym jako Fleetwood Mac – to zapewniło już przeogromny prestiż i było potem wabikiem dla kolejnych gwiazd by tam właśnie nagrywać.

Sam utwór brzmi świetnie – Stevie pięknie śpiewa w You can’t fix this – wyrafinowany, spokojny rock – jak dla mnie to jest hicior.

_DSC0016

W The Man that Never Was byłem pewny, że to Dave śpiewa, okazuję się, że to kolejna legenda Rick Springfiled – bardzo lubię ten rockowy numer – bardzo pozytywna energia.

Joshua Homme ładnie sobie podśpiewuje w Centipede, jest delikatnie, akustycznie, bije spokojem gdy nagle wpadamy w ten typowy dla Josha wir gitar. Pod koniec to jest już przesłodkie szaleństwo.

Bardzo ładną kompozycją jest A trick with no Sleeve, autorstwa Alaina Johannesa – to właśnie jego rozpoznaję na wokalu, w zapiskach jest jeszcze Dave i Joshua – nie mam pojęcia kto na jakim instrumencie, bo w sumie u nich to wszystko jest możliwe – takie to utalentowane bestie przecież.

Dave może sobie w końcu pośpiewać w If I were me – piękna przejmująca ballada, bardzo przypomina mi Foo Fighters i jak dla mnie spokojnie mogłaby się znaleźć na drugiej płycie ich albumu In Your Honor.

Album nie jest wcale zlepkiem dziwnie dobranych utworów – to co ich łączy to radość tworzenia, każdy film z tworzenia tych piosenek obejrzałem z kilka (naście razy)  i za każdym razem wywołuje on uśmiech – polecam, tak samo album jak i zresztą cały film.

2 Comments Add yours

  1. FeedMeRiffs pisze:

    Piękny film, dzięki niemu w moim życiu pojawiło się wiele nowych ciekawych artystów, z Nicks i Fleetwoodami na czele🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s